Παιχνίδια για την διαχείριση του θυμού                                                                                              

Παρακάτω προτείνονται κάποια παιχνίδια που βοηθούν την διαχείριση του θυμού των παιδιών.

 

 «Η ηρεμία θα βοηθήσει»

(Παιχνίδι για ανάκτηση του χαμένου ελέγχου και των έντονων αντιδράσεων θυμού)

Υλικά:

  • Ένα γυάλινο βάζο με καπάκι
  • Άμμο θαλάσσης
  • Κομφετί ή αλουμινόχαρτο σε πολύ μικρά κομματάκια
  • Δυο φλιτζάνια νερό
  • Δυο κουταλιές λάδι

Βάλτε την άμμο και το κομφετί σε ένα βάζο.

Προσθέστε το νερό και το λάδι και κλείστε καλά το καπάκι.

Δείξτε το βάζο στα παιδιά και πείτε:

«Ας φανταστούμε πως ένας άνθρωπος ζει σε ένα καταπράσινο δάσος.

Παντού ακούγονται πουλιά να τραγουδάνε και ο αέρας μυρίζει θυμάρι και χόρτο.

Ο άνθρωπος αυτός (δείτε ξανά το βάζο) ζούσε σε ένα σπίτι φτιαγμένο από ξύλα και κλαδιά δέντρων.

Κάθε μέρα έβγαινε από το σπίτι του και πήγαινε να μαζέψει χόρτα και φρούτα για να φάει.

Τα βράδια έπαιρνε ένα μικρό μαχαίρι και σκάλιζε πάνω ξύλινα αγάλματα, που τα πουλούσε στην πόλη.

Μια μέρα έγινε κάτι τρομερό!

Την ώρα που μάζευε φράουλες ξέσπασε η δυνατότερη καταιγίδα του κόσμου.

Αμέσως άρχισε να τρέχει προς το σπίτι του για να κρυφτεί. Όταν έφτασε εκεί, όμως, ανακάλυψε πως το σπίτι του δεν υπήρχε πια.

Η δυνατή καταιγίδα είχε καταστρέψει τα πάντα και στην θέση του σπιτιού υπήρχε τώρα ένας σωρός από ξύλα και κλαδιά.

Ο άνθρωπος στενοχωρήθηκε πάρα πολύ.

Τόσο πολύ αναστατώθηκε που δεν ήξερε τι να κάνει (ανακατέψτε το βάζο δυνατά έτσι ώστε να αναμειχθούν όλα τα υλικά).

Όλα τα έβλεπε θολά. Από την θολούρα ξέχασε πως μπορούσε να σκαλίζει όμορφα αγάλματα και κρύφτηκε σε μια σπηλιά και δεν ξαναέβγαινε.

Όταν περάσανε, όμως, μερικές μέρες θυμήθηκε πως μπορούσε να φτιάχνει αγάλματα, έψαξε και βρήκε τα καλύτερα κούτσουρα και άρχιζε να τα σκαλίζει.

Έβαλε τα δυνατά του και έφτιαξε τα πιο όμορφα γλυπτά, τα οποία και πούλησε και σύντομα έφτιαξε ένα σπίτι από πέτρες που δεν το χαλούσε καμιά καταιγίδα.

Τώρα (στο βάζο), το χιόνι είχε κάτσει στον πάτο και όλα είναι καθαρά και ξάστερα».

Εξηγήστε στα παιδιά πως όταν ζούμε κάτι άσχημο, όταν κάτι μας ταρακουνάει μέσα μας, τα βλέπουμε όλα θολά και δεν αναγνωρίζουμε τις δυνατότητές μας.

Όταν όμως ηρεμήσουμε, μπορούμε εύκολα να δούμε τα προτερήματά μας και τα καλά που συμβαίνουν γύρω μας.

 

 

«Ο πράσινος δράκος και το μαγικό κουτί»

(Αντιμετωπίζοντας τον θυμό)

Υλικά:

  • Ένα κουτί
  • Μαρκαδόρους ή ξυλομπογιές
  • Χαρτιά

Ξεκινήστε με το παραμύθι του δράκου:

«Κάποτε σε ένα πανέμορφο δάσος ζούσε ένας πράσινος, μεγάλος δράκος.

Κάθε πρωί που ξυπνούσε έβλεπε τα δέντρα του δάσους, έπαιρνε βαθιές αναπνοές και ένιωθε ευτυχισμένος!

Το δάσος ήταν τόσο όμορφο που γρήγορα απέκτησε τεράστια φήμη, με αποτέλεσμα να έρχονται από παντού ζώα να μείνουν εκεί.

Από τότε ο δράκος έχασε την ησυχία του. Και όχι τίποτα άλλο, άρχιζε να νευριάζει εύκολα και να θυμώνει.

Την πρώτη φορά που θύμωσε ήταν επειδή τα σκιουράκια μάζεψαν βελανίδια και τα αφήσανε παντού στο έδαφος.

Πήγε ο δράκος να κάνει τον περίπατό του, τα πάτησε και άρχισε να χοροπηδά από τον πόνο.

Θύμωσε τόσο πολύ που από το στόμα του βγήκε φωτιά. Το αποτέλεσμα ήταν να καεί το δέντρο δίπλα του, αλλά και η γλώσσα του.

Για μέρες δεν μπορούσε ούτε να μιλήσει, ούτε να φάει.

Μόλις συνήλθε, συνέβη κάτι άλλο που τον έκανε να θυμώσει.

Ένας λαγός έφαγε καρότα και πέταξε τα κοτσάνια έξω από την σπηλιά του δράκου.

Ξαναθύμωσε ο πράσινος δράκος, έβγαλε φωτιά από το στόμα του, έκαψε δυο δέντρα αυτή την φορά και έκανε μεγαλύτερη ζημιά στην γλώσσα του.

Όσο για την γλώσσα του, είχε γεμίσει φουσκάλες και τον έκανε να τρώει μόνο γιαούρτι και να μιλάει …πθεβδά!

Μια μέρα ήρθε στο δάσος ένα ξωτικό που μόλις είδε την μεγάλη καταστροφή, έψαξε να βρει τι έφταιγε.

Δεν άργησε να βρει τον δράκο να θυμώνει και να βγάζει φωτιά από το στόμα του, όταν ένας τυφλοπόντικας είχε γεμίσει τον τόπο με τρύπες.

Τότε το ξωτικό πήγε κοντά και του έδωσε το «μαγικό κουτί».

Από εκείνη την ημέρα ο δράκος όχι μόνο δεν θύμωνε, αλλά και σταμάτησε να βγάζει φωτιές και να καίει τα δέντρα.

Σήμερα το δάσος έχει γίνει καταπράσινο, όπως παλιά.

Τι ήταν όμως το μαγικό κουτί;

Ήταν ένα χρωματιστό κουτί που μέσα σε αυτό ο δράκος έγραφε ότι τον θύμωνε.

Βάλτε τα παιδιά να φτιάξουν ένα κουτί με την δική τους προσωπική σφραγίδα.

Κάθε παιδί έχει το δικό του κουτί.

Στην συνέχεια βάλτε τα να γράψουν τι τα κάνει να θυμώνουν.

Αν είναι μικρά, μπορούν να ζωγραφίσουν ή να γράψετε εσείς.

Καθετί που γράφεται, μπαίνει στο μαγικό κουτί και μετά γίνεται μια συζήτηση για το τι μπορεί να κάνει το παιδί όταν του συμβαίνει αυτό.

 

-    Τι θα μπορούσες να κάνεις όταν σου παίρνουν τα παιχνίδια σου;

 

Αν το παιδί δεν μπορεί να δώσει απάντηση, βοηθήστε το λέγοντας:

-    Εμένα, αν μου παίρνανε τα παιχνίδια, θα τους έλεγα ότι είναι δικά μου και δεν μου αρέσει να μου τα παίρνουν χωρίς να με ρωτήσουν.

     Μου αρέσει όμως να μοιράζομαι κάποια από αυτά.

Αν δεν βρίσκετε τι να πείτε, τότε απλά μιλήστε ειλικρινά:

-    Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω τι θα έκανα. Για να δούμε μαζί τι θα μπορούσαμε να κάνουμε…

 

 

Πηγή: Γεωργιάδου Νένα "Θεραπευτικά Παιχνίδια", Εκδόσεις Οξυγόνο  

logo2
logo